Mijn 14 lichtpuntjes van 2014

16-12-2014 09:29

Lichtpuntjes 2014


Lichtpuntje 172: grote, goede stap

Dit jaar stond vooral in het teken van verhuizen. Van de voorbereiding daarop, van het oude huis loslaten en van wennen aan een nieuwe situatie. In dat pittige proces heb ik toch ook lichtpuntjes kunnen verzamelen. Dé 14 lichtpuntjes van 2014 zet ik in deze blog op een rij.

 

van linksboven naar rechtsonder:


1.    Congres hersenletsel (geen foto)


Na een half jaar voorbereiden vertelde ik mijn verhaal aan ruim 200 verpleegkundigen op een congres over hersenletsel. Het ging goed! Toen ik op het podium stond en mijn verhaal deed, had ik zelfs een aantal genietmomenten.
Daarbovenop waren de reacties van de congresgangers enthousiast en positief. Ze waardeerden mijn lezing met een 8.7! Al met al kijk ik er met een trots en tevreden gevoel op terug en ben dankbaar voor alle geweldige hulp, die ik kreeg.

2.    Huis verkocht


Ik verkocht mijn oude huis in relatief korte tijd. Het onderhandelingsproces was heftig maar daardoor was ik des te trotser dat ik daarbij bij mezelf en mijn gevoel ben gebleven, dat ik voor mezelf ben opgekomen en waar nodig voet bij stuk heb gehouden. En ik vind het geweldig mooie symboliek dat er na alle dood, ziekte en verderf nu een gezin met nieuw leven in hun midden in het huis is gekomen.

3.    Herinneringsboekje


Afscheid nemen van de plek, waar ik ruim 12 jaar woonde en waar zoveel gebeurde, was zwaar en emotioneel. In dat kader was Vriendin P. zo lief om een prachtig herinneringsboekje van het huis te maken. Het hielp me om mijn oude huis met al zijn dierbare herinneringen mee te nemen in mijn hart maar fysiek los te laten.

4.    Opruimen


Ter voorbereiding op de verhuizing, ik ging van een huis met 3 etages en een berging naar een appartement met 3 kamers, moest ik flink opruimen. Stapje voor stapje en heel systematisch liep ik alle ruimtes in mijn huis door, waarbij mijn kledingkast een apart project was.
 
In mijn nieuwe huis bleek dat ik het wat betreft spullen goed heb uitgedacht en dat ik het bovendien een stuk overzichtelijker en prettiger vind met minder spullen. En het voelt daarnaast ook nog lichter.
 
5.    Appartement gevonden


Ik vond relatief snel een huurappartement, dat qua ligging en indeling van de ruimtes helemaal naar mijn zin was. Er moest alleen wel flink in geklust worden, maar dat regelde verhuisplanner E. allemaal voortreffelijk. Het resultaat is een prachtig paleisje en een heerlijk Marloes holletje, waar ik me helemaal thuis voel.

6.    Verhuizing


De verhuizing zelf liep niet helemaal soepel maar terugkijkend ben ik wel ontzettend trots hoe ik het hele verhuisproject heb uitgedacht en voorbereid. Van het vragen om informatie vooraf, het trekken van conclusies daaruit en het bedenken van oplossingen en de uitvoering daarvan.

7.    Meidenrun


Samen met ruim 30 andere jonge weduwen deed ik mee aan de Meidenloop in Utrecht. In een langgerekt roze lint liep ik 5 kilometer hard door het centrum van mijn eigen stad Utrecht. Het was een geweldige belevenis en ik ben supertrots op mezelf. 7 Jaar geleden had ik namelijk nooit kunnen denken dat meedoen aan een georganiseerde loop ooit tot mijn mogelijkheden zou behoren.

8.    Sport


Wat was het een geweldig sportjaar. Eerst waren er de Olympische Winterspelen, waar het Wilhelmus 8 keer klonk, in de zomer de WK Hockey, waar de dames de hoge verwachtingen waarmaakte en wereldkampioen werden en daarna was er het WK Voetbal, waar Nederland met een 3e plaats onverwacht goed presteerde. Het was echt genieten voor een sportfan als ik.

9.    Schilderen


In de zomer vond ik, nadat ik de schilderkamer in mijn nieuwe appartement had opgeleukt, mijn inspiratie om te schilderen terug. Ik repareerde mijn meest dierbare schilderij Verlicht hart en maakte met veel plezier Geopend hart, Gescheurd hart en Lichte scherven. Op naar meer!

10.Draai vinden en dip


In de zomer en in het najaar schreeuwde mijn oververmoeide verhuislijf lange tijd om rust. Daarom negeerde ik regelmatig mijn to do lijst, schakelde (nog) een paar versnellingen lager, nam mijn dag- en weekstructuur nog eens kritisch onder de loep en stelde grenzen aan mijn sociale media gebruik. Inmiddels lijkt het erop dat ik ergste heb gehad.  Ik heb dus zelf de vinger op de zere plek gekregen en dat vind het een lichtpuntje.

11.Blog


Ook dit jaar blogde ik weer met veel plezier. Voor de zomer deed ik zo’n 3 keer per maand verslag van mijn verhuisperikelen, daarna maakte ik de stap naar wekelijks bloggen en schreef ik vooral ervaringsartikelen. Ook begon ik het verhaal achter het maken van een schilderij te delen. In juli stond ik bovendien met een groot artikel in Margriet, dat een aantal maanden lang de meest prachtige reacties opleverde.

12. Sociaal


Hoewel het vanwege de verhuizing niet altijd makkelijk was, probeerde ik toch mijn sociale leven enigszins op pijl te houden. Zo bracht ik een aantal heerlijke weekenden door in Friesland, bezocht met veel plezier de Booghkring en sprak af en toe af met een vriendin voor een kopje thee of een bord nasi.

13. Zelfzorg


Eén van de grootste winstpunten van mijn after burn out tijdperk is dat ik tegenwoordig ook onder moeilijke omstandigheden goed voor mezelf blijf zorgen. Ik eet gezond, blijf bewegen en doe leuke ontspannende dingen,  zoals kaarten maken van oude tijdschriften en synchroonkijken.

14. Nieuwe website


In het najaar werkte ik aan een nieuwe website. Ik wil mijn schilderijen mooier kunnen presenteren, mijn blog beter ontsluiten en hij moet meer google- en conversieproof worden. Het is een groot maar ook leuk en leerzaam project, dat ik samen met de webbouwer stapje voor stapje realiseer. De onthulling volgt ergens begin 2015.

Al met al heb ik dit jaar met de verhuizing een moeilijk, emotionele en zware maar ook grote en goede stap gezet richting de toekomst. Ik vind het heerlijk om kleiner, onderhoudsarmer en overzichtelijker te wonen en ben dus ontzettend blij met mijn nieuw appartement.

Volgend jaar zal in het teken staan van het realiseren van mijn droom. Ik wil een situatie en omgeving creëren waarin ik kan onderzoeken of ik, binnen de grenzen van de mogelijkheden van mijn beperkingen, mijn nieuw ontdekte talenten op het gebied van schrijven en schilderen verder uit kan bouwen.

Tijdens dit proces blijf ik vanzelfsprekend lichtpuntjes zoeken en delen via mijn blog. Je bent natuurlijk ook van harte welkom om me te volgen via twitter, facebookpinterest of instagram. Ook daar deel ik dagelijks mijn lichtpuntjes en geef ik je updates over mijn schilderijen.

Rest mij nog jullie, mijn trouwe lezers, van harte te bedanken voor jullie interesse en mooie reacties en jullie een licht en liefdevol 2015 vol met grote en kleine lichtpuntjes te wensen. Tot volgend jaar!


Lees ook:
Lichtpuntje 140: mijn 13 lichtpuntjes van 2013
Lichtpuntje 111: de 12 lichtpuntjes van 2012
Lichtpuntje 83: de 11 lichtpuntjes van 2011
Lichtpuntje 53: 7 tips om na te denken over jouw lichtpuntjes
Lichtpuntje 36: de lichtpuntjes van 2010

 

Via deze blog en sociale media deelt Marloes haar lichtpuntjes: die kleine dingen, die het leven leuk en de moeite waard maken. Hoe donker het leven ook lijkt, er zijn altijd lichtpuntjes, dat is haar motto. Van oorsprong is ze bedrijfskundige met als specialisaties marketing en business development. Maar twee tragische auto-ongelukken, aan het ene hield ze hersenletsel over en aan het andere verloor ze haar man, gaven het leven van Marloes een totaal andere wending. Lees hier haar levensverhaal.

 

Niets missen?

 

SCHILDERIJ: Het verhaal achter Lichte scherven

09-12-2014 09:40


Lichtpuntje 171: bijzonder proces

 

Schilderij Lichte scherven


Het schilderij slopen, dat ik aan het maken was, toen de politie aan de deur stond om me te vertellen dat Pierre een ongeluk had gehad.
Juist op deze gedenkwaardige dag, het is vandaag 14 jaar geleden dat ik als passagier in een auto aangereden werd door een trein, ga ik het doen.

Voorzichtig zet ik de schroevendraaier onder de sluitbolletjes van de waszakjes.
Ik wrik wat en tot mijn verbazing komen niet alleen de ruitvormige huishoudattributen los maar ook hele vellen verf.

Wat is hier aan de hand?
Ik kan mijn ogen niet geloven.
Ok, dat ik technisch ooit iets niet goed heb gedaan, moge duidelijk zijn.
Maar dat dit juist gebeurt op deze dag is wel erg apart.

Voorzichtig ga ik verder.
Na het betere trek- en sjorwerk trek ik zo de hele baan met waszakjes los.
Nu heb ik een half kaal schilderij.
Deels is het originele witte linnen zichtbaar en hier en daar nog het zwart van de creatie, dat onder het doek met blauw, goud en oranje zat.

Er zitten alleen nog wat scherven op.
Want die laten zich gek genoeg niet verwijderen.
Het lijkt symbolisch voor waar ik sta in mijn leven op dit moment.

 

Het is alsof ik letterlijk een aantal lagen heb afgepeld en me zo heb losgemaakt van de afgelopen 7 zware jaren van revalideren, rouwen, overleven en schoon schip maken. Er blijft een flinke rugzak met deels donkere, zwarte bagage en scherven erin. Die zal altijd blijven maar er is nu kennelijk ook ruimte voor een nieuwe, andere start.

Aan het einde van de dag voel ik me letterlijk lichter.
En daarmee is de titel voor dit schilderij geboren.
Ik noem het Lichte scherven.

 

Hoe schilderij Lichte scherven tot stand kwam


Nadat dit memorabele proces een paar dagen bezonken is, is het tijd voor wat praktische stappen.
Ik voorzie het doek van een laag gesso, leg wat extra scherven neer om de compositie kloppend te maken en plak die vast met caparol.

Dan is het tijd voor de verf.
Net als tijdens het sloopproces kom ik in een heerlijke flow terecht.
Ik mix lichtgeel met lichtrood metallic en breng dat met een brede kwast en grote ronde bewegingen aan op het doek.
Met als resultaat een prachtige eerste laag.
Die ik bijna zo zou laten, ware het niet dat het niet echt leeft.

Ik twijfel hoe nu verder.
Ik had namelijk in mijn hoofd dat dit een blauw schilderij zou worden.
Alleen, dat voelt nu het zover is toch niet goed.
Even laten staan maar en kijken wat er komt.

Bijna als vanzelf strooi ik er op een ochtend zand overheen en mix dat, gewoon rechtstreeks op het doek, weer met dezelfde kleuren.
Dat is een goede zet, want nu wordt het schilderij meer één geheel.

Als ik het op Facebook zet, krijg ik een paar hele mooie reacties:

H. schrijft:
“Het is een schilderij vol beweging, vol ups en downs, ingrijpende lijnen in je leven, maar het licht wint het altijd weer.”

En M. merkt op:
“Het oude hoeft niet weg, maar moet een nieuwe plek krijgen. Je hebt daar nu na je verhuizing ruimte voor.”

Wauw, wat is het toch mooi dat andere mensen zo goed kunnen lezen wat ik met een schilderij wil uitdrukken.

Het doek heeft niet veel meer nodig. Het is een kwestie van nog wat details. Wat extra rood aan de randen, en wat oranje en lichtgeel in het focuspunt. En dan is Lichte scherven klaar!

 

Schilderij Lichte scherven van dichtbij


Ik ben tevreden. Lichte scherven is zelf een lichtpuntje geworden maar het allergrootste lichtpuntje was het proces. Wat is dat bijzonder geweest. Het zijn de momenten dat ik ontzettend dankbaar ben dat ik ooit de stap heb gezet om te gaan schilderen en zo een manier heb gevonden om mijn emoties en gevoelens om te zetten in een tastbaar resultaat.

 

Meer informatie over schilderij Lichte scherven? Bekijk het hier.


Lees ook:

Lichtpuntje 169: het verhaal achter schilderij Gescheurd hart
Lichtpuntje 165: het verhaal achter schilderij Geopend hart
Lichtpuntje 162: hoe ik mijn meest dierbare schilderij Verlicht hart redde

Lichtpuntje 64: hoe 2 ongelukken, 1 film werden
Lichtpuntje 44: de dag van het ongeluk

Bekijk ook:

Filmpje: the making of schilderij Lichte scherven

Mijn schilderijen

 

Via deze blog en sociale media deelt Marloes haar lichtpuntjes: die kleine dingen, die het leven leuk en de moeite waard maken. Hoe donker het leven ook lijkt, er zijn altijd lichtpuntjes, dat is haar motto. Van oorsprong is ze bedrijfskundige met als specialisaties marketing en business development. Maar twee tragische auto-ongelukken, aan het ene hield ze hersenletsel over en aan het andere verloor ze haar man, gaven het leven van Marloes een totaal andere wending. Lees hier haar levensverhaal.

 

Niets missen?

DAGBOEK: Mijn 9 lichtpuntjes van november 2014

02-12-2014 10:00

 
lichtpuntjes november 2014
van linksboven naar rechtsonder

1.    Weekend Friesland

November begon met een heerlijk lang weekend bij mijn Friese vrienden. Ondanks de hoofdpijn, die maar niet weg wilde gaan, genoot ik volop en verzamelde veel lichtpuntjes. De warme gastvrijheid, de prachtige omgeving, de fijne uitwaaiwandelingen, de lieve mensen, de goede zorgen, de weldadige rust en gewoon even niets hoeven hebben me goed gedaan.

2.    Vriendinnen

Ik had een aantal fijne sociale afspraken. Ik dronk een kopje thee met I., waarbij we tot een aantal rake conclusies kwamen, had een gezellige, waardevolle eetdate met S., die ik door de verhuisperikelen meer dan een jaar niet zag, en at nasi met T. met wie ik het zoals gewoonlijk weer heel goed had samen. Het zijn dierbare vriendschappen om te koesteren!

3.    Wandelen

Omdat mijn hoofd vooral in het begin van de maand niet echt meewerkte, ging ik een aantal keer wandelen in plaats van hardlopen. Daarbij genoot ik van het frisse maar vaak zonnige herfstweer, het mooie zachte licht en de prachtige kleuren. Vooral het rood van deze jaargetijde vind ik mooi.

4.    Hardlopen

Tegen het einde van de maand kon ik gelukkig weer hardlopen mede dankzij de oplossing, die de neuroloog bedacht voor de inspanningsmigraine erna. Het was genieten in het bos met de laaghangende dauw, waar de zon op scheen.

5.    Reünie hockeyteam

Het lukte om een uurtje naar de reünie van mijn oude hockeyteam te gaan. Ik voelde me ondanks mijn ingewikkelde verhaal erg welkom, niemand was een spat veranderd en het was nog steeds even gezellig als vroeger. Tof dat ik er bij kon zijn.

6.    Schilderen

Natuurlijk ging ik ook deze maand weer een aantal keer aan de slag met verf. Ik werkte aan een doek waar ik tijdens een vakantie in Engeland ooit aan begon en aan het schilderij, waar ik eerder de paperclips vanaf sloopte. Ik maakte er een gouden hart op en voorzag het van een aantal lagen verf. Voor het eerst sinds lang werkte ik weer met blauw. Het was even wennen maar daarna ging het als vanzelf.

7.    Klassieke muziek

Sinds kort luister ik ter ontspanning weer regelmatig naar rustige klassieke muziek. Dat deed ik ook tijdens het herstel van mijn burnout en in mijn revalidatieperiode en dat werkte toen heel helend. Mijn indruk is dat het dat nu weer doet.

8.    Nieuwe website

De webbouwster is hard bezig met de bouw van mijn nieuwe site. Zelf fotografeerde ik al mijn schilderijen opnieuw, voerde een aantal pagina’s, blogs en schilderijen in in het nieuwe content management systeem en zette al mijn meer dan 200 blogfoto’s in de mediabibliotheek. Het begint stapje voor stapje vorm te krijgen en wordt echt heel mooi. Ik kan niet wachten om het resultaat aan jullie te laten zien maar helaas laat dat nog even op zich wachten.

9.    Borrelen met ex-collega’s

Ik kreeg een mailtje van een ex-collega van het sportmerk, waar ik ooit met veel plezier werkte. Ze gingen met zijn drieën eten. Of ik er als verrassing even bij kon zijn. Het paste qua punten en dus schoof ik een uurtje aan. En wat was het fijn en bijzonder. We hebben allemaal onze bagage maar toch was het als vanouds. Tel daar de mooie herinneringen aan een fantastische werktijd bij op en ik reed dankbaar en met een grote glimlach op mijn gezicht naar huis.

November was een maand waarin ik goed op mezelf paste, een aantal leuke sociale afspraken had en al veel met mijn nieuwe website bezig was. Ik ben benieuwd wat december me gaat brengen. Natuurlijk blijf ik ook dan lichtpuntjes zoeken. Wil je niets missen van mijn zoektocht, volg me dan op twitter, facebookinstagram of pinterest. Ik zie je daar graag!

 

Lees ook:
Dagboek: mijn 9 lichtpuntjes van oktober 2014
Dagboek: mijn 9 lichtpuntjes van september 2014
Dagboek: mijn 9 lichtpuntjes van augustus 2014
Dagboek: mijn 9 lichtpuntjes van juli 2014
Dagboek: mijn 9 lichtpuntjes van juni 2014
Bekijk ook: Mijn schilderijen

 

Via deze blog en sociale media deelt Marloes haar lichtpuntjes: die kleine dingen, die het leven leuk en de moeite waard maken. Hoe donker het leven ook lijkt, er zijn altijd lichtpuntjes, dat is haar motto. Van oorsprong is ze bedrijfskundige met als specialisaties marketing en business development. Maar twee tragische auto-ongelukken, aan het ene hield ze hersenletsel over en aan het andere verloor ze haar man, gaven het leven van Marloes een totaal andere wending. Lees hier haar levensverhaal.

 

Niets missen?