De balans houden: hoe ik dat doe

28-10-2014 09:30


Lichtpuntje 167: knap staaltje zelfmanagement

 

Stapel stenen Balans houden

“Hoe houd jij toch die balans?”
Dat vroegen een Booghkring maatje en een trouwe bloglezeres mij.
Nou…
Die houd ik niet altijd hoor.
Dat is een misvatting.

Maar ik weet wel heel goed wat de signalen zijn.
En wanneer de alarmbellen rinkelen.
Daar ben ik heel alert op.
En dat komt volgens mij door drie dingen.

1. Mijn burn out

Eind 2007 stortte ik, toen ik een nieuwe baan had gevonden en dacht alle ellende van het ongeluk achter me te kunnen laten, van het ene op het andere moment compleet in. En niet een beetje, maar heel erg. Ik at en sliep niet meer, had hyperventilatie- en paniekaanvallen, huilde aan één stuk door en durfde niet meer alleen te zijn. Man, wat was het leven toen donker. Pikkedonker.

Uiteindelijk werd toen na heel veel onderzoek alsnog de diagnose hersenletsel gesteld. Ik had jaren boven mijn macht geleefd en daar moest ik de tol voor betalen. Mijn accu was niet leeg maar kapot.

En dat afschuwelijke gevoel en de vreselijke tijd, die volgde, wil ik nooit, maar dan ook nooit, nooit, nooit meer meemaken. De angst daarvoor, waar ik me overigens ook niet door wil laten beperken, maakt dat ik superalert ben op de signalen van mijn lijf.

2. Het overlijden van Pierre

Toen ik de trein op me af zag komen, dacht ik letterlijk: nou, dan hoop ik maar dat ik in één keer dood ben. Het ongeluk heeft niet alleen mijn leven compleet op zijn kop gezet maar ook mijn kijk op het leven drastisch veranderd. Gezondheid en het leven zijn niet vanzelfsprekend. Dat weet iedereen maar ik heb het ervaren tot in het diepst van mijn ziel.

Het overlijden van Pierre, mijn baken, mijn houvast en mijn veilige haven, versterkte dat gevoel big time. Wijlen mijn lief was een meester in het leven in het nu. Dat heb ik van hem geleerd en van hem overgenomen. Het leven is nu. Dus geniet van het moment en leef je droom. Stel niet uit wat je altijd al eens hebt willen doen, maar begin er vandaag mee.

3. Handvatten

Ik heb tijdens mijn revalidatie veel handvatten gekregen, die ik daarna zelf verfijnd heb, om met mijn beperkingen te leven. Zo heb ik goed leren luisteren naar de signalen van mijn lijf en daar naar leren handelen, werk ik met een vaste dag- en weekstructuur om mijn zeer beperkte potje energie te managen, heb ik allerlei praktische trucjes geleerd om bijvoorbeeld om te gaan met prikkelrijke situaties en heb ik over mijn onzichtbare en dus moeilijk te snappen beperkingen leren communiceren. Daarnaast leerde ik het belang van goed voor mezelf zorgen en lief zijn voor mezelf en dat probeer ik consequent te doen.

De angst om weer zo in te storten en in het gitzwarte donker terecht te komen aan de ene kant en de diepgewortelde drang om het leven nu te leven en mijn dromen waar te maken aan de andere kant, gecombineerd met de handvatten voor de dagelijkse praktijk, zorgen ervoor dat ik over het algemeen, ook in moeilijke situaties, redelijk in balans blijf. Maar niet altijd.
 
De afgelopen maand moest ik namelijk concluderen dat ik na de verhuizing al een tijdje uit balans ben en dat dat zich in de zomer niet voldoende hersteld heeft. Wat nu?

Ik luisterde naar de signalen van mijn lichaam en constateerde dat:  

  • de frequentie van migraine-aanvallen (te) hoog is
  • een half uur hardlopen vaak leidt tot een migraine-aanval
  • ik tussen de aanvallen door ergere hoofdpijn heb dan normaal
  • ik af en toe moeite met inslapen en soms met doorslapen heb
  • ik me regelmatig opgejaagd en onrustig voel in plaats van rustig en vrij
  • mijn korte termijn geheugen me vaak in de steek laat
  • ik sneller dan normaal een 'wattendeken' in mijn hoofd heb

En wat was vervolgens mijn conclusie na rijp beraad met mezelf en met een aantal mensen, die dichtbij me staan?

  • ik ben oververmoeid na 7 (en misschien wel 15) loodzware jaren vol heftige, moeilijke gebeurtenissen, processen en projecten
  • mijn lichaam moet resetten en herstellen van alle stress 
  • en daar is tijd voor nodig
  • meer dan een paar maanden of een paar weken

Wat doe ik eraan?

  • Ik leef (nog) langzamer dan normaal en meer naar mijn energie dan naar mijn to do lijst
  • Ik neem mijn dag- en weekplanning nog eens kritisch onder de loep en structureer hem rondom bewegen, sociale en creatieve dingen, net als in de periode na het overlijden van Pierre, laat er voldoende ruimte in en pak geen spannende nieuwe projecten op.
  • Ik ga wel stap voor stap aan de gang met mijn nieuwe website want dat vind ik echt leuk.
  • Mijn hardlooprondje kort ik in tot 20 minuten met pauze.
  • En ik leg mijn sociale media gebruik aan banden. Hoeveel het me ook brengt, het zijn ook veel prikkels.

Terugkijkend vind ik het een lichtpuntje dat ik met vallen en opstaan zelf heb gesignaleerd wat er aan de hand is, dat ik daaraan conclusies heb verbonden en oplossingen bedacht heb. Een knap staaltje zelfmanagement, al zeg ik het zelf. Het zorgt ervoor dat ik er alle vertrouwen in heb dat mijn aanpak op termijn vruchten gaat afwerpen, dat ik weer terug in balans kom en mijn tanden kan zetten in het verder realiseren van mijn nieuwe droom.

 

Voor diegenen, die nog niet weten wat dat betekent: ik wil onderzoeken of ik, binnen de grenzen van de mogelijkheden van mijn beperkingen, mijn nieuw ontdekte talenten op het gebied van schrijven en schilderen verder uit kan bouwen.

Lees ook:
Lichtpuntje 164: het geheim van goed voor jezelf zorgen, 7 praktische tips
Lichtpuntje 120: wat ik leerde van 13 jaar hersenletsel en 3 jaar weduwe zijn

Lichtpuntje 76: mijn recept, 10 ingrediënten om hersenletsel het hoofd te bieden
Lichtpuntje 64: hoe 2 ongelukken 1 film werden
Lichtpuntje 53: 7 inspirerende tips om jouw lichtpuntjes te leren zien

Bekijk ook: Mijn schilderijen

 

Via deze blog en sociale media deelt Marloes haar lichtpuntjes: die kleine dingen, die het leven leuk en de moeite waard maken. Hoe donker het leven ook lijkt, er zijn altijd lichtpuntjes, dat is haar motto. Van oorsprong is ze bedrijfskundige met als specialisaties marketing en business development. Maar twee tragische auto-ongelukken, aan het ene hield ze hersenletsel over en aan het andere verloor ze haar man, gaven het leven van Marloes een totaal andere wending. Lees hier haar levensverhaal.

 

Niets missen?

Kaarten maken van oude tijdschriften in 5 simpele stappen

21-10-2014 09:30


Lichtpuntje 166: prima humeuropkrikker

“Hoe doe jij dat toch, die kaarten maken?
Ze zijn elke keer zo leuk.”
Dat vroeg vriendin T. me tijdens onze maandelijkse nasi-avond.
En toen ik onlangs een mailtje kreeg van een trouwe bloglezer met dezelfde vraag, vond ik het tijd om dat eens haarfijn uit de doeken te doen.

 

Kaarten maken van oude tijdschriften


Je hebt nodig:
Oude tijdschriften
Hobbykaarten in diverse kleuren
Potlood
Schaar
Prittstift
Gum
Hoekpons

Stappenplan

1. Neem een paar mooie oude tijdschriften, mijn favorieten zijn Flow en Happinez, en scheur daar puur intuïtief mooie beelden en quotes uit. Doe dat op je gevoel, scheur gewoon uit wat je aanspreekt. Je hoeft nog niet na te denken of het wel op een kaart past.

Ik zorg dat ik altijd een voorraadje scheursels heb, zodat ik meteen aan de slag kan met het kaarten maken zelf.

2. Leg alle benodigdheden klaar en kies een kleur kaart, die bij de kleuren van het scheursel past, waar je mee wilt gaan werken. Ik gebruik enkelzijdige A6 hobbykaarten van Papicolor maar daar kun je natuurlijk ook je eigen invulling aangeven.

3. Leg de kaart op het scheursel op de plek van de quote of het beeld, dat je op de kaart wilt hebben. Dat is soms een beetje passen en meten maar maak het jezelf niet te moeilijk, het hoeft allemaal niet precies te kloppen. Gooi scheursels, waarvan de quote of het beeld toch niet op de kaart past, gewoon weg. Jammer maar helaas.

4. Trek de kaart met potlood om op het scheursel. Knip dat uit op de potloodlijn en leg je knipsel nogmaals op de kaart om te kijken of het past. Plak vervolgens het uitgeknipte beeld of quote met de prittstift vast op de kaart.

5. Knip aan de achterkant de randjes waar nodig de randjes een beetje bij en gum eventuele potloodrandjes op de voorzijde weg. Maak tenslotte mooie ronde hoekjes aan de kaarten met een zogenaamde hoekpons. Dat maakt ze net een beetje sjieker. En klaar zijn je kaarten!

Voor mij is kaarten maken echt een lichtpuntje. Ik vind het een fijne bezigheid als ik moe ben en iets simpels met mijn handen wil doen, waarbij ik wel resultaat zie. Het is bovendien een prima humeuropkrikker als ik chagrijnig, verdrietig of boos ben en ook nog eens een hele goede oefening om perfectionisme los te laten en om goed goed genoeg te vinden. Allemaal lichtpuntjes dus!

Daarom gun ik mezelf regelmatig een speeluurtje om lekker kaarten te gaan maken. Met als resultaat dat ik inmiddels een flinke voorraad heb. En daar heb ik iets leuks voor bedacht. Omdat mijn blog binnenkort 4 jaar bestaat en ik ontzettend dankbaar ben dat jullie me zo trouw volgen, wil ik jullie kaarten gaan sturen.

Als je het leuk vindt om een zelfgemaakte kaart van mij te ontvangen, mail, DM of PB me dan uiterlijk vrijdag 24 oktober 2014 je naam en adres (ik ga vertrouwelijk met je gegeven om, dat spreekt vanzelf), dan zorg ik dat je binnenkort heel oldskool echte post in de brievenbus hebt. Dat alleen is al een lichtpuntje, toch? Ik ben benieuwd! Oh ja, één ding: op is op, dit aanbod geldt zolang de voorraad strekt.

 

Aanvulling op dinsdag 21 oktober om 18.00 uur:

Ik ben een beetje overweldigd. Jullie hebben mij vandaag in grote getalen gevraagd om jullie een kaart te sturen, zodanig dat ik na 1 dag al door mijn voorraad, en die was toch flink, heen ben. Dat betekent dat de actie helaas nu al eindigt en dat je mij geen verzoeken meer kunt sturen.


Lees ook:
Lichtpuntje 159: zo kreeg ik weer schilderinspiratie
Lichtpuntje 135: mijn 4 favoriete schilderijen
Lichtpuntje 113: dreamboards maken
Lichtpuntje 93: hoe ik mijzelf verbaasde tijdens een schrijfworkshop voor twittervrienden
Lichtpuntje 74: waarom mandala’s een mooie metafoor voor het leven zijn

Bekijk ook: Mijn schilderijen

 

Via deze blog en sociale media deelt Marloes haar lichtpuntjes: die kleine dingen, die het leven leuk en de moeite waard maken. Hoe donker het leven ook lijkt, er zijn altijd lichtpuntjes, dat is haar motto. Van oorsprong is ze bedrijfskundige met als specialisaties marketing en business development. Maar twee tragische auto-ongelukken, aan het ene hield ze hersenletsel over en aan het andere verloor ze haar man, gaven het leven van Marloes een totaal andere wending. Lees hier haar levensverhaal.

 

Niets missen?

SCHILDERIJ: Het verhaal achter Geopend hart

14-10-2014 09:30


Lichtpuntje 165: het eerste schilderij in mijn nieuwe huis

 

Schilderij Geopend hart Marloes van Zoelen


De klodders van dikke pasta met zand mogen blijven zitten maar de vlecht sloop ik eraf.
Ik ben klaar met dit schilderij, dat oorspronkelijk de mooie titel Herboren had.  
En dus gooi ik er een flinke laag witte gesso en binder overheen, waardoor een prima basis voor een nieuw doek ontstaat.


Ik wil iets doen met de bonte verzameling ijzerwerk, die ik de afgelopen jaren verzameld heb tijdens het opruimen van de spullen van Pierre*.
Het zijn greepjes  en scharnieren van keukenkastjes, windhaakjes, draadspanners en karabijnhaken.  

Eerst draai ik het doek om.
Dan klopt de compositie beter, vind ik.  
Puur op intuïtie leg ik daarna de materialen neer in een hart vorm.
Ik voel heel sterk dat de stoffen band, die over het schilderij zit, vrij moet blijven.
Als vanzelf laat ik daarom een aantal stukken open.
Vervolgens plak ik alles vast met binder, laat het drogen en spuit er een laag primer overheen.
Het ziet er mooi sereen uit, zo helemaal wit.

 

Schilderij Geopend hart The making of


Alleen, ik kan geen titel verzinnen omdat ik niet zo goed weet wat ik met dit schilderij wil zeggen.
Ik besluit mijn twijfel te delen op mijn facebookpagina.
Het levert een aantal prachtige, rake reacties op én een titel:

Facebookvriendin H. schrijft:
“Misschien is 'Geopend hart' een mogelijkheid. Dat zou kunnen staan voor het leven waarin je na alle ingrijpende gebeurtenissen toch weer je hart geopend hebt voor de goede dingen van het leven, voor jezelf en voor je mogelijkheden (en beperkingen).
Als je in een heel zware periode zit, is het erg moeilijk om een open hart te hebben. En dan mag het ook een tijd dicht zijn. Als je je hart weer geopend hebt, kunnen er andere, nieuwe dingen gebeuren, kunnen er dingen binnenkomen die er eerder niet in konden. Dat maakt het aan de ene kant spannend, maar het kan ook heel verrassend zijn.”

Zo is het precies.
Dit is de boodschap van dit schilderij.
Wat knap dat iemand, die me niet in levende lijven kent, dat van de buitenkant kan zien.   
De titel wordt dus ‘Geopend hart’.

Nu kan er kleur op.
Eerst schilder ik het helemaal creme.
Daarna ga ik verder met donkerrood metallic, lichtrood metallic, goud en alweer creme.
Met een brede kwast werk ik, zittend op de grond, van buiten naar binnen, van donker naar licht en van onrustig naar wat rustiger.
Doordat de ondergrond zo oneffen is, is het moeilijk om snel te werken, het moet langzaam en dat is eigenlijk wel goed voor mij.

Ik schilder gedachteloos, denk niet na maar doe gewoon.
En juist dan wordt het vaak wel wat.
Een paar keer neem ik afstand en werk het naar aanleiding van wat ik zie nog wat bij.
Na afloop kan ik niet anders dan ernstig tevreden zijn over deze 2e laag.
Er moet nog wat meer contrast en licht in maar de basis staat.

Helaas denk ik daar de volgende dag heel anders over.
Dit Geopend hart is een zoete, roze zuurstok geworden en dat is niet de bedoeling.
Het moet een stuk lichter.

En dus ga ik opnieuw aan de slag.
Weer werk ik langzaam van binnen naar buiten en bekijk het af en toe van een afstand.
Nu is het resultaat gelukkig wel naar mijn zin.

Als het droog is, werk ik nog wat details bij in het zogenaamde focuspunt.
En dan ben ik echt tevreden, ook de volgende dag.
Dus werk ik het doek af.
Ik verf als bonus een quote op de achterkant en voorzie het van een ophangkoord en een laag vernis.  

 

Schilderij Geopend hart Collage Details


De totstandkoming van dit schilderij was weer een mooi proces vol lichtpuntjes. Ik maakte van iets ouds iets nieuws, kreeg lieve hulp van buiten en ben last but not least zeer tevreden over het resultaat. En dat voor mijn eerste schilderij in mijn nieuwe huis. Het smaakt naar meer! Welk oud doek zal ik nu eens gaan slopen en overschilderen?

 

Meer informatie over schilderij Geopend hart? Bekijk het hier.


Lees ook:
Lichtpuntje 159: zo kreeg ik weer schilderinspiratie
Lichtpuntje 154: je draai vinden in een nieuw huis, zo ging dat bij mij
Lichtpuntje 135: mijn 4 favoriete schilderijen
Lichtpuntje 53: 7 inspirerende tips om jouw lichtpuntjes te leren zien
Lichtpuntje 19: dit deed ik met de spullen van Pierre

 

Bekijk ook:

Filmpje: the making of schilderij Geopend hart

Mijn schilderijen

 

Via deze blog en sociale media deelt Marloes haar lichtpuntjes: die kleine dingen, die het leven leuk en de moeite waard maken. Hoe donker het leven ook lijkt, er zijn altijd lichtpuntjes, dat is haar motto. Van oorsprong is ze bedrijfskundige met als specialisaties marketing en business development. Maar twee tragische auto-ongelukken, aan het ene hield ze hersenletsel over en aan het andere verloor ze haar man, gaven het leven van Marloes een totaal andere wending. Lees hier haar levensverhaal.

 

Niets missen?