DAGBOEK: mijn 9 lichtpuntjes van September 2014

30-09-2014 09:30

   Lichtpuntjes september 2014 Compilatie

van linksboven naar rechtsonder:

1. De lampjes van Schilderij Verlicht hart, één van mijn meest dierbare schilderijen en de header van mijn website, waren kapot. Ontroostbaar was ik. Uiteindelijk lukte het om de oude lampjes te vervangen door een snoer van kerstlampjes, dat nog uit de inboedel van Pierre kwam. Hoe symbolisch! En nu heb ik een nieuw, ander schilderij.

2. Ik wandelde voor het eerst sinds bijna een jaar weer met collega jonge weduwen. We struinden door het bos en over de hei in Amersfoort, hadden mooie gesprekken en kregen van mijn naamgenote allemaal een veertje. Ik was blij dat ik weer eens mee kon.

3. Met vriendin J. en haar 1-jarige zoontje ging ik naar het strand. Extra bijzonder omdat het, vanwege de naweeën van de verhuizing, pas de 1e keer was dit jaar. Ik zag de zee, hoorde wind ruisen en voelde het zand tussen mijn tenen. Dat alleen was de reis al waard. Daarnaast kletsten we fijn bij en verorberden een overheerlijke picknick. Kortom: een dag vol lichtpuntjes.

4. Ik at sushi bij vriendin I.. We aten onze buikjes heerlijk rond en hadden daarnaast een prachtig gesprek, waarin ze me een verhelderende spiegel voorhield: “ja, Pierre zou verdiend hebben om te zien hoe goed het nu met jou gaat maar er is ook een andere kant. Jíj hebt het ook zó verdiend dat hij live zou meemaken hoe goed jij het nu doet. Heb je daar wel eens aan gedacht?” Nee, zo had ik het nog nooit bekeken. Met een grote glimlach op mijn gezicht fietste ik huiswaarts!

5. In kleine stapjes werkte ik aan een document over veranderingen en verbeteringen, die ik wil doorvoeren aan mijn site. Vriendin M. was zo lief om het van fijne feedback te voorzien, waarna ik het naar de webbouwer stuurde. Wordt vervolgd!

6. Ter voorbereiding daarop kluste ik al wat aan de sectie schilderijen op mijn website. Ik deelde ze in in 4 thema’s hart, licht, kracht en groei en breidde de informatie per schilderij uit. Daardoor kwam ik alle schilderijen uit mijn beginperiode weer tegen. Het was een kleurrijke trip down memory lane.

7. Ook deze maand had ik gelukkig weer veel inspiratie om te schilderen. Ik maakte schilderij Gescheurd hart af en begon aan een nieuw schilderij. De basis daarvoor is het doek, waaraan ik werkte op het moment dat ik hoorde dat Pierre verongelukt was. In een flow sloopte ik bijna alle oude lagen er vanaf, waarna ik voorzichtig weer met opbouwen begon.

8. Wat was September goed voor ons qua weer. Heerlijk nazomerdagen wisselden zich af met dagen, waarop je kon voelen dat de herfst met zijn prachtige kleuren eraan komt. De nachten werden kouder, de lucht koeler terwijl het zonnetje ons toch lekker bleef verwarmen. Echt mijn favoriete weer!

9. Omdat hardlopen vanwege een zwaar protesterend hoofd niet altijd even goed lukte maar omdat het te lekker weer was om binnen te gaan zitten en omdat ik wel wilde bewegen, ging ik wat vaker wandelen dan normaal. Daarbij maakte ik dit hart van de houtjes, die ik verzamelde.

September was een maand van werken aan mijn website en van veel fijne sociale contacten. Ik ben benieuwd wat Oktober me gaat brengen. Natuurlijk blijf ik ook dan lichtpuntjes zoeken. Wil je niets missen van mijn zoektocht, volg me dan op twitter, facebook, instagram of pinterest. Ik zie je daar graag!

Lees ook:
Lichtpuntje 162: hoe ik mijn meest dierbare schilderij Verlicht hart redde
Lichtpuntje 153: de verhuizing, zo ging het
Dagboek: mijn 9 lichtpuntjes van augustus 2014
Dagboek: mijn 9 lichtpuntjes van juli 2014
Dagboek: mijn 9 lichtpuntjes van juni 2014
Bekijk ook: mijn schilderijen

 

Via deze blog en sociale media deelt Marloes haar lichtpuntjes: die kleine dingen, die het leven leuk en de moeite waard maken. Hoe donker het leven ook lijkt, er zijn altijd lichtpuntjes, dat is haar motto. Van oorsprong is ze bedrijfskundige met als specialisaties marketing en business development. Maar twee tragische auto-ongelukken, aan het ene hield ze hersenletsel over en aan het andere verloor ze haar man, gaven het leven van Marloes een totaal andere wending. Lees hier haar levensverhaal.

 

Niets missen?

 

reacties  0 reacties reageren

Hoe overleef je een verhuizing? 7 Slimme tips.

23-09-2014 09:30


Lichtpuntje 163: goede keuze

Hoe pak je dat nou aan zo’n verhuizing?
Kun je je belangrijkste tips op een rijtje zetten?
Ja, nu mijn verhuizing inmiddels een aantal maanden achter me ligt en ik goed naar mijn zin heb in mijn nieuwe huis, lukt het me om terug te kijken en het hele proces samen te vatten in 7 handige tips. 

 

huizen

1.    Ruim flink op

Een verhuizing is dé kans om goed op te ruimen.
Begin op tijd, pak het systematisch aan en doe het stap voor stap.
Je kunt ermee beginnen nog ruim voordat je weet wanneer je waarheen gaat verhuizen. Naarmate de tijd vordert en er meer informatie komt, kun je steeds specifieker gaan ruimen.

Ik maakte eerst een opruimplan: ik bedacht welke ruimtes ik in een nieuw appartement ongeveer tot mijn beschikking zou hebben en wat ik daarin kwijt kon. Dat legde ik naast een lijst van spullen in mijn oude huis. Zo werd duidelijk welke spullen over waren en weg moesten en waar in mijn oude huis de grootste knelpunten liggen. Aan dit plan koppelde ik een tijdsplanning: elke maand deed ik een kamer.

Daarbij ging ik heel systematisch stap voor stap aan de slag.
Na elke ruimte bracht ik alles wat overbodig was meteen weg naar de kringloop of de stort. Echt dierbare spullen gaf ik weg en dingen, die nog waarde hadden, verkocht ik. Van de opbrengst beloonde ik mezelf met een nieuwe fiets.

En dan nog een extra tip: als je opruimen lastig vindt of een stok achter de deur nodig hebt, roep dan de hulp in van een professional organizer. Dat deed ik bijvoorbeeld bij het reorganiseren van mijn kledingkast.


2.    Neem de tijd

Onderhandel een lange oplevertijd zowel van het huis dat je verlaat als van het huis waar je gaat wonen. Dan geeft je genoeg tijd om een andere woonplek te vinden, om afscheid te nemen van je oude huis, om alvast aan je nieuwe stek te wennen en om de verhuizing voor te bereiden.

Ik had 4 maanden de tijd tussen het ondertekenen van het verkoopcontract en de oplevering van mijn oude huis en kreeg de sleutel van mijn nieuwe appartement al 2 maanden voor de verhuisdatum. Dat lijkt heel ruim maar in de praktijk bleek het geen overbodige luxe.

Probeer waar mogelijk zoveel mogelijk vooruit te werken.
Ik oriënteerde me al in een heel vroeg stadium op huurappartementen, waardoor ik, toen de verkoop van mijn huis eenmaal definitief was, snel kon handelen.
En mijn verhuiskaarten ontwierp, bestelde en schreef ik al 2 maanden voor de verhuisdatum. Hetzelfde gold voor het doorgeven van adreswijzigingen aan diverse instanties en het verzamelen van alle handleidingen, die ik moest achterlaten voor de kopers. Het kon allemaal maar gedaan zijn en het gaf me lucht in de weken vlak voor de verhuizing.

Plan genoeg bijkomtijd.
Een verhuizing hakt erin en is een groot live event.
Houd rekening met minimaal 3 maanden recuperatie, als het kan meer. Je moet je nieuwe routines aanleren, je buurt verkennen en je buren leren kennen. Het kost allemaal tijd en bakken energie.

3.    Maak een planning

Een goede planning is cruciaal. Het geeft je houvast in de roerige verhuistijd en helpt je het overzicht te behouden en om vooruitgang te zien Zo’n lijst met taken geeft je bovendien het gevoel dat je nog enigszins de regie hebt over het proces.

Ik gebruikte de checklist verhuizen van de vereniging Eigen huis als basis, paste die aan aan mijn eigen situatie en combineerde dat met het actieplan van mijn verhuisplanner. Ik gaf ook aan wie wat deed - zo ontstond een duidelijke taakverdeling - koppelde er een deadline aan en deelde de lijst met mijn hulptroepen.

Ik had mijn plandocument altijd onder handbereik en steeds als me iets nieuws te binnenschoot, schreef ik dat erbij. Eens in de week, op zondagmiddag, plande ik tijd in om het document op te schonen. Taken, die af waren, streepte ik door, taken, waarmee nog wat moest, schoof ik door en ik verwerkte alle nieuwe taken, die ik genoteerd had.

De to do lijst voor de aankomende week vertaalde ik vervolgens door naar mijn vaste dag- en weekplanning. Ik paste alle taken, die moesten gebeuren, zoveel mogelijk in in mijn vaste dagstructuur. Zo hield ik toch iets van regelmaat en structuur.

En dan nog wat bonustips voor de dagen rondom de verhuizing zelf: 

  • Zorg dat je zelf op de dag van de verhuizing niks hoeft te doen, of beter nog: regel dat je er niet bij bent. Ik ben een aantal dagen naar vrienden in Friesland gegaan.
  • Regel kant en klaar maar gezond eten voor de dagen rondom de verhuizing en bedenk een oplossing voor je weekboodschappen.
  • Zorg dat je nieuwe huis, in ieder geval je slaap- en woonkamer, zo snel mogelijk, bij voorkeur al op de dag van de verhuizing, comfortabel is.

 

4.    Regel hulp


Vraag hulp, heel veel hulp. Maak daarbij onderscheid tussen praktische hulp en emotionele hulp. De onderhandelingen over je oude huis, het tekenen van de verkoopovereenkomst, de eerste keer dat je je nieuwe huis met spullen erin ziet en de overdracht bij de notaris: het zijn geen klusjes om alleen te doen. Vraag iemand mee of zorg dat je er met iemand over kunt praten.

Ik had een aantal vrienden, waar ik gedurende het hele verhuisproject altijd terecht kon, gewoon om te vertellen wat het met me deed maar ook om hun mening en advies te vragen.

Dan wat betreft de praktische hulp. Een verhuizing regelen in je eentje is voor een gezond iemand al een hele klus, laat staan voor iemand met beperkingen. Daarom heb ik ervoor gekozen om een verhuisplanner in te schakelen. Zij regelde alle klusactiviteiten in mijn nieuwe huis en coördineerde de verhuizing.

Werk daarvoor samen met een goed verhuisbedrijf, dat je alles laat demonteren, inpakken en vervoeren. Laat ze ook je oude huis schoonmaken. Dat is makkelijker afscheid nemen. En maak een plattegrond met de indeling van je spullen in je nieuwe huis. Sticker in je oude huis alles, zodat de verhuizers weten waar wat heen moet. Ik had daarnaast ook nog een lijst met wat waar moest.

De samenwerking met de verhuizers is voor mij een leerpunt. Er waren na de verhuizing behoorlijk wat beschadigingen en tekenen van onzorgvuldigheid, en van de inrichting van de kasten klopt weinig. Dat doe ik een volgende keer anders: 

  • Ik maak dan betere afspraken met verhuizers, tot in detail op papier.
  • Ik vraag om referenties en check deze.
  • Ik regel dat er een klusjesman aanwezig is, die bijvoorbeeld meteen de wasmachine en de droger kan aansluiten.
  • En ik overweeg om toch bij het uitpakken aanwezig te zijn.

 

5.    Leg je herinneringen vast

Doe iets met de herinneringen aan je oude huis. Leg ze op een mooie, symbolische manier vast, waardoor je ze mee kunt nemen in je hart.

In mijn geval bood vriendin P. aan om een herinneringsboek te maken met foto’s van mijn huis. Ze kwam 2 ochtenden fotograferen en maakte een werkelijk prachtig boekje. Dit bijzondere aandenken maar ook het hele proces van idee tot fysiek boekje, maakte het makkelijker mijn huis los te laten.

Neem bewust afscheid van elke ruimte. Ga er even rustig zitten, kijk om je heen, haal mooie herinneringen op en zeg gedag. Ik wijdde mijn schilderszolder uit samen met vriendin P. We leefden ons van hartenlust uit met verf.


6.    Zorg goed voor jezelf

Verwen je zelf in deze enerverende tijd met fijne dingen.
De bezichtigingen vond ik bijvoorbeeld een goed excuus om bloemen voor mezelf te kopen. Waar mogelijk bleef ik schilderen en hardlopen, ik at goed maar lekker, kocht regelmatig heerlijk bad-en douchespul en trakteerde mezelf op mijn favoriete tijdschriften. En als ik echt even wat anders wilde doen ging ik iets simpels creatiefs doen, bijvoorbeeld kaarten maken of freubelen met wol.

Zorg dat je nieuwe huis mooi en leuk wordt.

Dat maakt de overstap makkelijker en zorgt ervoor dat je je sneller thuis voelt in je nieuwe huis. Ik ben met terugwerkende kracht zo ontzettend blij dat ik het liet schilderen, een mooie lichte vloer liet leggen, nieuwe gordijnen koos en mijn bank en eetkamertafelstoelen liet stofferen. Dat was echt een kadootje aan mezelf na al die rottige jaren, waar ik nu met volle teugen van geniet.

7.    Blijf bij jezelf

En dan de laatste maar misschien wel de belangrijkste tip: bedenk heel goed wat voor jou belangrijk is in dit hele proces en houd je daaraan vast. Al zegt de hele wereld dat ‘dit nou eenmaal hoort bij een verhuizing’, als het voor jou niet goed voelt, houd dan je poot stijf en vecht voor je eigen belang.

Ik wilde bijvoorbeeld perse een lange oplevertijd voor mijn oude huis en een snelle einddatum voor het einde van het financiële voorbehoud. Daarover heb ik, met klotsende oksels en knikkende knieën voet bij stuk gehouden en daar ben ik achteraf heel blij mee.

Geef toe aan verdrietige gevoelens.
Het is namelijk niet leuk om zo’n groot project alleen te moeten doen en dan ook nog met een beperking. Dus jank af en toe de longen uit je lijf. Dat lucht op! En vergeet niet om daarna iets heel liefs voor jezelf te doen.

Afgezien van de samenwerking met het verhuisbedrijf kijk ik terug op een goed georganiseerde verhuizing. Ik mis mijn oude huis niet en ben heel erg blij met  mijn nieuwe appartement. Het is heerlijk om kleiner, overzichtelijker en onderhoudsarm te wonen. De keuze om te verhuizen was dus een goede en dat is een lichtpuntje, waar ik een jaar geleden alleen maar van kon dromen.

Lees ook:

Lichtpuntje 153: mijn verhuizing, zo ging het

Lichtpuntje 152: de verhuizing, over plannen en afscheid nemen

Lichtpuntje 151: opruimen, de eindsprint en wat dat losmaakte

Lichtpuntje 150: zo werd mijn nieuwe appartement een prachtig paleisje

Lichtpuntje 144: hoe de herinneringen aan mijn huis een heel mooi boekje werden

Bekijk ook: mijn schilderijen

 

Via deze blog en sociale media deelt Marloes haar lichtpuntjes: die kleine dingen, die het leven leuk en de moeite waard maken. Hoe donker het leven ook lijkt, er zijn altijd lichtpuntjes, dat is haar motto. Van oorsprong is ze bedrijfskundige met als specialisaties marketing en business development. Maar twee tragische auto-ongelukken, aan het ene hield ze hersenletsel over en aan het andere verloor ze haar man, gaven het leven van Marloes een totaal andere wending. Lees hier haar levensverhaal.

 

Niets missen?

 

Hoe ik mijn meest dierbare schilderij Verlicht hart redde

16-09-2014 09:15


Lichtpuntje 162: nieuw, ander schilderij

 

schilderij Verlicht hart

© www.fotogelukjes.nl het nieuwe schilderij


Met kloppend hart steek ik de stekker in het stopcontact.
Maar er gebeurt niks. Helemaal niks.
De lichtjes van mijn meest dierbare schilderij doen het niet.
Ook dit doek heeft de verhuizing niet goed overleefd.
Ik voel de moed en het lood in mijn schoenen zakken.

Wat nu?
Dit is het eerste schilderij, dat ik maakte tijdens mijn revalidatie, waar weer licht in zat, en één van de laatsten voor de dood van Pierre. En omdat het zo mooi mijn schilderijen met mijn lichtpuntjes verbindt, vormt het ook nog de header van mijn website.
Dat mag niet kapot zijn.
Dat kan niet.

Ik moet huilen, heel hard huilen, uit mijn tenen komen de tranen.
Dit kan ik er in Augustus, de sterfmaand van wijlen mijn lief nou net niet bijhebben.

Ontroostbaar app ik vriendin P.
Ze weet wat dit doek voor me betekent, reageert superlief en oppert, als ik weer een beetje gekalmeerd ben, of ik de lichtjes misschien kan vervangen?
Daar had ik al aan gedacht maar ze zitten muurvast, dus dat lijkt me onmogelijk.

 

Schilderij Verlicht hart reparatie


Of toch niet?
Eerst pak ik puur intuïtief de doos met kerstspullen erbij. Daarin vind ik, alsof het zo moet zijn, een ongebruikt snoer met kerstlampjes, die oorspronkelijk uit de inboedel van Pierre komen. Voor de zekerheid test ik ze: ze doen het!

Dan frommel ik een beetje aan de huidige lampjes. Mmm, met wat gedoseerd geweld krijg ik ze misschien toch best los. Met een oud aardappelschilmesje snijd ik voorzichtig de lijm kapot en begin te sjorren. Wauw, het lukt, in een mum van tijd verwijder ik ze allemaal. Het gaat soepeler dan verwacht en dat is een lichtpuntje maar ik ben er nog niet gerust op.

Want nu heb ik een schilderij met 10 gaten erin, terwijl het snoer van Pierre* uit 40 lampjes bestaat. Hoe ga ik dit aanpakken? Na rijp beraad en diep ademhalen maak ik met een handboortje, een priem en een schaar flink wat extra gaatjes bij. Vervolgens draai ik het doek om, stop de nieuwe lampjes erin en lijm ze één voor één vast.

Tijdens het plakken voel ik Pierre* heel dichtbij me. Sterker nog, ik hoor hem de verhuizers uitschelden om hun onzorgvuldigheid en tegelijkertijd mij troosten en verzekeren dat het goed komt. “Jij hebt voor hetere vuren gestaan, lief, en wel vaker iets wat onmogelijk leek, toch mogelijk gemaakt. Dit is een eitje voor jou. Vertrouw nou maar op je creativiteit en je intuïtie.”
Het klinkt me als muziek in de oren maar, ondanks mijn groeiende vertrouwen, ook wat al te optimistisch.

Na ruim een etmaal is de lijm droog en test ik de lichtjes. Ze hebben het plakgeweld overleefd en doen het nog steeds. Wat een lichtpuntje. Nu kan ik de voorkant bijwerken. Eerst plak ik de lampjes af en spuit en verf het groene plastic, dat zichtbaar is, crème en goud.

Dan breng ik stapje voor stapje ook de plekjes rondom de lichtjes weer in balans met de rest van het schilderij. Het is een kwestie van heel vaak afstand nemen en mijn gevoel volgen, net zolang tot ik tevreden ben over de compositie, de kijklijnen, de spanning en de kleuren.

Als ik het af vind, voel ik de opluchting door mijn lijf gaan. Ik heb een nieuw, ander schilderij met veel meer lichtpuntjes erin en dat zijn ook nog eens de lichtpuntjes van Pierre. Hoe symbolisch! Het schilderij doet zijn naam nog meer eer aan, het krijgt een nog specialer plekje in mijn hart en het blijft nu zeker de header van mijn site. Ik kan niet nalaten om te denken dat dit misschien wel zo heeft moeten zijn en dat brengt de glimlach terug op mijn gezicht. Alles komt goed, en zo niet: dan toch! Wat een lichtpuntje!

 

Meer informatie over schilderij Verlicht hart? Bekijk het hier.


Lees ook:

Lichtpuntje 159: zo kreeg ik weer schilderinspiratie

Lichtpuntje 153: de verhuizing, zo ging het

Lichtpuntje 135: mijn 4 favoriete schilderijen

Lichtpuntje 69: de sterfmaand

Lichtpuntje 45: de fatale dag

 

Via deze blog en sociale media deelt Marloes haar lichtpuntjes: die kleine dingen, die het leven leuk en de moeite waard maken. Hoe donker het leven ook lijkt, er zijn altijd lichtpuntjes, dat is haar motto. Van oorsprong is ze bedrijfskundige met als specialisaties marketing en business development. Maar twee tragische auto-ongelukken, aan het ene hield ze hersenletsel over en aan het andere verloor ze haar man, gaven het leven van Marloes een totaal andere wending. Lees hier haar levensverhaal.

 

Niets missen?